Seriale

Wataha, czyli rzucę wszystko, ale nie pojadę w Bieszczady

Kiedy w zeszłym roku z czystej ciekawości zaczęłam oglądać Belfra, odbudowałam wiarę w polskie seriale zniszczoną przez wszystkie M jak miłość i Klany, które leżą kilka kilometrów od mojego gustu. Potem na mój ekran napatoczył się Belle Epoque i moją wiarę diabli wzięli. Kiedy więc usłyszałam o serialu Wataha, ponoć bardzo dobrym, nie mogłam nie podjąć się obejrzenia go.

Wataha

Fabuła

Grupa członków Straży Granicznej organizuje wieczór pożegnalny dla odchodzącego na emeryturę kolegi. Podczas przyjemnego wieczoru w chatce w Bieszczadach wybucha bomba i giną wszyscy obecni członkowie poza Wiktorem Rebrowem (Leszek Lichota). Wśród zmarłych jest także dziewczyna Wiktora, Ewa Wityńska. Prokurator Iga Dobosz (Aleksandra Popławska) podejrzewa, że w zdarzenie zamieszany jest Wiktor albo jego dobry znajomy Adam Grzywaczewski. Zaczyna się śledztwo prowadzone przez chłodną prokurator.

Miejsce akcji i klimat

W serialu przenosimy się w przepięknie zalesione tereny Bieszczad przy samej granicy z Ukrainą. Luźniejsze momenty w odcinkach przecinane są wspaniałymi ujęciami na góry, pola, lasy i drogi i naprawdę łatwo zrozumieć, dlaczego ludzie chcą rzucić wszystko i tam pojechać. A sekundę później zostajemy wrzuceni w sam środek akcji zatrzymania imigrantów nielegalnie przekraczających granicę albo wraz bohaterami w malowniczych kamieniołomach znajdujemy zwłoki. I chęć wyjechania w Bieszczady nagle staje się nie taka wcale oczywista.

Poza pięknymi krajobrazami klimat Watahy budowany jest dzięki świetnemu soundtrackowi. W serialu nie ma zbyt wiele radosnych momentów, w zasadzie to chyba żadnych. A najlepszym motywem muzycznym jest taki z dwoma uderzeniami, niesamowicie budujący napięcie w zestawieniu z biegiem po lesie.

Bohaterowie

Aktorzy odwalili kawał dobrej roboty, jeśli chodzi o grę aktorską. Naprawdę łatwo było im współczuć i zrozumieć ich pobudki. No w większości. Byli też bohaterowie, którzy irytowali, kiedy było to prawdopodobnie zamierzone. Przede wszystkim zimna jak lód i wykalkulowana pani prokurator. Wraz z dwoma asystentami węszyła wszędzie i oskarżała każdego po kolei, a w szczególności Wiktora Rebrowa. Czasem jej bieganina i wiecznie niezadowolona twarz niemal bawiły. W końcu nic nie może być idealne.

W serialu został pokazany także ułamek społeczności miejscowości, w której toczy się akcja. Wśród niej znaleźli się zamieszani w przemyt pracownicy tartaku i stary, bezdomny niemowa. Ludzie zostali tutaj potraktowani tak samo jak krajobrazy – surowo i bez upiększania. Ich przeorane ciężkim życiem twarze mocno kontrastowały z przybyłą z wielkiego miasta panią prokurator o gładkich policzkach.

Podczas śledztwa pojawiło się mnóstwo tropów, jedne bardziej jasne, inne mniej. Nie wszystkie złożyły się w układankę, niektóre zostały porzucone w połowie, co finalnie trochę irytuje. Sprawcę zamachu próbowali odkryć przede wszystkim pani prokurator i Wiktor. Świetnie został tu pokazany kontrast między osobą „z zewnątrz” nie znającą realiów i relacji panujących w danym środowisku i osobą „z wewnątrz” opierającej swoje śledztwo nie tylko na wiedzy, ale też na znajomościach.

Spoilery

Odkryłam, że można na wordpressie bardzo prosto umieścić ukryte spoilery. Dlatego też osoby, które oglądały serial, zapraszam do tej niejawnej części recenzji. Chyba, że ktoś po prostu lubi spoilery.

CZĘŚĆ SPOILEROWA

W serialu pojawiło się kilka wątków, które nie do końca zostały wyjaśnione. Na początku, sekundy przed wybuchem, Wiktor Rebrow dostał smsa o treści „BUM”. Nie wiem, czy tylko ja mam takie wrażenie, ale śledztwo w tym kierunku bardzo szybko się urwało i kwestia ta nie została wyjaśniona. Nie zostało powiedziane, kto go wysłał i w jakim celu.

Po obejrzeniu finału pierwszego sezonu pojawiły się też wątpliwości co do wspaniałego planu ucieczki Rebrowa. Rozumiem sam sens jego ucieczki, ale nie do końca trafia do mnie plan. Dokąd Rebrow uciekał i na co liczył? Ganianie na oślep po Bieszczadach późną jesienią bez możliwości zdobycia jedzenia i dobrego schronienia z całą pewnością nie do końca wpisuje się w inteligencję, której dowiódł wcześniej Wiktor.

Podsumowanie

Wataha finalnie okazała się świetnym polskim serialem, który wciąga, pozostawia widza w niepewności i oblepia ciężkim klimatem wiszącego nad bohaterami niebezpieczeństwa. Naprawdę warto obejrzeć ten serial, szczególnie, że jego akcja dzieje się jesienią lub wczesną zimą, więc idealnie wpisuje się w trwającą porę roku. Od niedawna wychodzi kolejny sezon Watahy i to aż w 19 krajach, co myślę, może świadczyć o sukcesie tego serialu. W momencie pisania tego tekstu zabieram się za oglądanie drugiego sezonu.

Zielona Małpa

View Comments

  • Znam kogos kto oglada i bardzo lubi ale mnie nie ciagnie. Moze kiedys zobacze jak nie bedzie tyle o nim slychac :D

  • Oglądałem 1. sezon "Watahy" i muszę powiedziec, że finalnie wywołuje (tylko) dobre wrażenie - ostateczne rozstrzygnięcia nie rzuciły mnie na kolana, choc rozumiem i podzielam, przynajmniej częściowo, Twoje argumenty i odczucia. Doskonale pamiętam, że mi najbardziej przypadł do gustu odcinek 3., a to ze względu na swój fantasmagoryczny charakter i potężny twist na końcu. Jak dla mnie serial na 6/10, ale też przyznaję, że z przyjemnością odnajdywałem się "w tak pięknych okolicznościach przyrody". :)

    • Po przeanalizowaniu fabuły okazuje się, że nie wszystko styka idealnie, ale w trakcie oglądania nie zauważyłam tego. Trzebi odcinek rzeczywiście najbardziej został mi w pamięci. Częściowo ze względu na całokształt, a częściowo na zakończenie. Spodziewałam się, że w którymś momencie nastąpi podobny plot-twist, ale on zaskoczył w dość niespodziewanym momencie, co tylko zwiększyło moje emocje :)

  • Miałam podobne odczucia, jeśli chodzi o seriale w polskiej TV. Kryminały i dzieła psychologiczne (zarówno jeśli chodzi o filmy i seriale) wypadają w naszej kinematografii mam wrażenie najlepiej. Oczywiście bardzo uogalniam i reasumuje ?

    • Myślę, że od czasu do czasu warto dać szansę czemuś, do czego jesteśmy uprzedzeni :) można odkryć nie tylko perełki, ale też nieznane rejony samego siebie :)

  • Pierwszy sezon oglądałam i uważam, że to jeden z lepszych polskich seriali. Obecnie nie mam HBO więc zostało mi czekać na wydanie na DVD

  • Cześć jedyny serial jaki mam ochotę obejrzeć, właśnie ze względu na klimat. Zawsze szkoda mi czasu żeby zasiąść przed ekranem na tak długo i mam problem z obejrzeniem czegokolwiek na dłuższą metę. Ale Bieszczady polecam gorąco, latem czy Zimą... najpiękniejszy rejon Polski:) Pięknie zmienia perspektywę. Pozdrawiam ciaho.blogspot.com

Recent Posts

Krew elfów – Andrzej Sapkowski

Zrezygnowałam niedawno z abonamentu w Legimi i szukałam czegoś, co go zastąpi. A ponieważ aktualnie…

1 rok ago

Bad Influence: The Perils of Kidfluencing

Każdy z nas ma pewne tematy, które przyciągają go jak magnes. Takie, które siedzą nam…

2 lata ago

Zrzutka Haywardów – Janice Hallet

Żałowaliście kiedyś jakiejś współpracy recenzenckiej? Ja trochę żałuję właśnie w tym momencie. Zrzutka Haywardów Janice…

2 lata ago

Kopia doskonała – Małgorzata Rogala

Kopia doskonała Małgorzaty Rogali to thriller, którego fabuła w znacznej części dzieje się we Francji.…

2 lata ago

Śmierć i inne szczegóły, czyli piękna wydmuszka

Serial Śmierć i inne szczegóły (ang. Death and other details) z zapowiedzi wydawał się serialem…

2 lata ago

Empire of Death

Pamiętacie, jak tydzień temu zachwycałam się poprzednim odcinkiem Doctor Who? I jak miałam nadzieję, że…

2 lata ago