Żarcik i inne (bardzo różne) opowiadania, czyli rosyjska klasyka w miniaturach

Klasyka literatury ma to do siebie, że trzeba chcieć ją poznać, żeby sprawiała przyjemność. Dlatego też często z własnej woli sięgamy po nią dopiero po skończeniu edukacji, kiedy to jesteśmy zmuszani do czytania lektur. Jakiś czas temu mój znajomy zachwalał opowiadania Czechowa, mówiąc, że koniecznie muszę je poznać. Dlatego, kiedy od wydawnictwa MG dostałam propozycję zrecenzowania zbioru Żarcik i inne (bardzo różne) opowiadania, nie wahałam się ani chwili…

Żarcik i inne (bardzo różne) opowiadania – Antoni Czechow

Żarcik i inne (bardzo różne) opowiadania jest zbiorem krótkich form literackich mistrza tychże form – Antoniego Czechowa. Ten żyjący na przełomie XIX i XX wieku rosyjski pisarz (dramaturg i nowelista) niewątpliwie posiadał ogromne pokłady talentu. Jego utwory do dziś zachwycają, bawią, zmuszają do przemyśleń. Są ponadczasowe.

Żarcik i inne (bardzo różne) opowiadania zawiera 28 miniatur. Ich akcja umieszczona jest w bliskiej autorowi Rosji w czasach życia Czechowa. Dzięki temu można czerpać z nich nie tylko przyjemność czytania, ale także przyswoić sobie obyczaje odpowiadające różnym przedstawionym klasom społecznym.

Miniatury Czechowa sprawiają, że jeden kącik ust wędruje do góry w nieznacznym uśmiechu. Zazwyczaj lekka atmosfera przyczynia się do takiego stanu rzeczy. Pod koniec następuje punkt kulminacyjny, w którym do uśmiechu dołącza zmarszczka na czole. Te historie nie tylko bawią, ale także obnażają ludzką naturę.

Mistrzostwo Czechowa polega na szczegółowym studium obyczajów i natury ludzkiej. Nie boi się on pokazać irytacji, zazdrości, kombinatorstwa, głupoty. Wszystkie te elementy, obok cierpliwości, szczerości i serdeczności, stanowią część naszych charakterów. A skoro najbardziej denerwuje nas to, czym sami grzeszymy, nietrudno o spływającą kroplę potu na czole (może być metaforyczna).

Poza samą fabułą opowiadań i ich niemal moralizatorską naturą warto zwrócić uwagę na piękny język. Jego plastyczność przenosi czytelnika w inne miejsce. A kilka minut później w inne i tak bardzo pochłania umysł, że nie pamięta się, dokąd Czechow zabrał nas przed chwilą.

Nie mogę nie docenić faktu, że pojawiam się w jednej z miniatur, czym chwaliłam się na Instastories. I jak tu się nie podekscytować?

Warto sięgać po klasykę, co potwierdził mi Żarcik i inne (bardzo różne) opowiadania. Chodzi nie tylko o dawne obyczaje i pamięć, ale także o ponadczasowość takich dzieł. I o jakość, która dziś jest w książkach niezwykle rzadko osiągana.

---

Czytasz klasykę? Jeśli tak, to polecasz?

Znasz twórczość Czechowa? A może zachęciłam cię do poznania?

---

Za możliwość przeczytania książki dziękuję wydawnictwu MG