Nie ma to jak dobra zabawa.
Właśnie przed chwilą wróciłam ze zjeżdżania z górki. Tak – ja – prawie dwudziestoletnia studentka, zamiast się uczyć, wyszłam sobie ze współlokatorami na pobliskie wzniesienie i bawiłam się wyśmienicie. Nie byliśmy tam długo – zaledwie pół godzinki, ale zeszły ze mnie wszystkie negatywne emocje ostatnich dni i stres.
Miło było przypomnieć sobie dzieciństwo, kiedy to zawsze z tatą chodziłam do parku pozjeżdżać na sankach. Podobnie było z kuligiem – jak tylko była taka możliwość, a tato miał czas, zaczepialiśmy sanki o samochód albo ciągnik i razem z bratem świetnie się bawiliśmy. Kiedy wracaliśmy, byliśmy przemoknięci do suchej nitki i przemarznięci aż do kości, ale starczył kubek gorącej herbaty i stary kaflowy piec, aby nas rozgrzać i wysuszyć.
Ostatnie dni są dla mnie stresujące – zaliczenia, kolokwia i zbliżające się egzaminy pochłaniają znaczną część mojego wolnego czasu. Przez to mogę odstresować się tylko na chwilę lub dwie. Trochę ciężko znaleźć mi chwilę na napisanie notki, bo ja jednak nie prowadzę tego bloga na odwal – kiedy nie mam nic do powiedzenia, nie piszę, albo dzielę się moją dotychczasową twórczością – a żeby zrobić coś porządnie, potrzeba troszkę czasu.
Jak tylko skończy się najgorsze zamieszanie, postaram się pisać codziennie i mam nadzieję, że uda mi się znaleźć kilku nowych stałych czytelników. Będę znów odwiedzała Wasze blogi, co ostatnio całkowicie zaniedbałam.
Ja wracam do nauki,
pozdrawiam ciepło,
zielonamalpa
Zrezygnowałam niedawno z abonamentu w Legimi i szukałam czegoś, co go zastąpi. A ponieważ aktualnie…
Każdy z nas ma pewne tematy, które przyciągają go jak magnes. Takie, które siedzą nam…
Żałowaliście kiedyś jakiejś współpracy recenzenckiej? Ja trochę żałuję właśnie w tym momencie. Zrzutka Haywardów Janice…
Kopia doskonała Małgorzaty Rogali to thriller, którego fabuła w znacznej części dzieje się we Francji.…
Serial Śmierć i inne szczegóły (ang. Death and other details) z zapowiedzi wydawał się serialem…
Pamiętacie, jak tydzień temu zachwycałam się poprzednim odcinkiem Doctor Who? I jak miałam nadzieję, że…
View Comments
Wcale Ci się nie dziwię. Ja już jestem po trzydziestce i mam 7-letnie dziecko, ale sama lubię ślizgać się na ślizgawce, zjeżdżać na sankach, brać udział w kuligu. W ubiegłym roku pierwszy raz w życiu byłam na lodowisku i miałam łyżwy też pierwszy raz na nogach. Oczywiście zaliczyłam to "twarde podłoże", ale jest i wspomnienie. :-) Coraz częściej staram odnajdywać w sobie to wewnętrzne dziecko i nawet świetnie się z tym czuję. :-) Pozdrawiam